ರವಿ ಕಾಣದ್ದು

2017 ಹೊಸವರ್ಷ ಕಾಲಿಡುವ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ  ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ ಇನ್ನೂ. ಅಂದು ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲೂ  ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿತ್ತು ಬಾನಿನ ಕಣ್ಣು. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರದ ಸ್ಪೂನ್ ಹಿಡಿದು ನಾನು ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ . ನಡುಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ  ಸೇಬು, ಕ್ರ್ಯಾಕರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಗಿಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತ ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಹಿಂದಿನ ನಿಶಬ್ದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ  ತಳ್ಳುಗಾಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದ. ಇಬ್ಬರೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದರು  ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು. ಒಬ್ಬರಿಗೆ ತೊಂಬತ್ತು  ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ತುಂಬಿತ್ತು. ನಾನು ಇವಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿ. ಅಷ್ಟೇ ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣ. ಮೂಲ: ನಯೋಮಿ ಶಿಹಾಬ್ ನೈ ಅನುವಾದ: ಸಿ ಪಿ ರವಿಕುಮಾರ್ At the end of an unseasonably warm day New Year’s Eve 2017 I stood in my kitchen holding one wooden spoon. My mom was watching TV in the living room eating apples, crackers, and cheese. My grandson slept in a stroller in a quiet back room. I was related to both people, ages ninety and one. They were peaceful. And that was it. The most beautiful moment of my life.