ರವಿ ಕಾಣದ್ದು

  ಮೂಲ: ರಾಬರ್ಟ್ ಫ್ರಾಸ್ಟ್ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಸಿ. ಪಿ. ರವಿಕುಮಾರ್ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ತಂಗಿರುವಾಗ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಶೋಕ ಅವಳಿಗೆ ಆಪ್ಯಾಯವಾದದ್ದು ಚಳಿಗಾಲದ ಮಳೆ ಎಂಥ ಸುಂದರ ದಿನಗಳು, ಭೂಮಿಯ ನಾಕ ಎನ್ನುತ್ತ ಓಡಾಡಿ ತೊಯ್ದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತ ನಿಲ್ಲುವಳು ಬೋಳು ಮರವನ್ನು ತದೇಕ. ನನಗೆ ಇರಗೊಡದು ಅವಳ ಸಂತೋಷ. ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳುವುದೇ. ಹಕ್ಕಿಗಳು ಹೋದದ್ದಕ್ಕೆ ಇವಳಿಗೆ ಹರ್ಷ ಮಂಜು ಬಿದ್ದಾಗ ತನ್ನ ಬೂದಿ ಬಣ್ಣದ ಮೇಲುದೆ ಹೊಳೆಯವುದು ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಎಂದು ಇವಳ ಉಲ್ಲಾಸ. ಬರಿದಾಗಿ ಬೋಳಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಮರಗಳು ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ ಭೂಮಿ, ಭಾರವಾದ ಆಕಾಶ ಇವುಗಳಲ್ಲಿವಳು ಸೌಂದರ್ಯ ಕಾಣುವಳು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದೇ ಈ ಚೆಲ್ವು ಲವಲೇಶ, ಹಾಗೇಕೆಂದು ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಕೇಳುವಳು. ಹಿಮಪಾತವಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ, ಬರಿ ಶೂನ್ಯ  ತುಂಬಿರುವ ನವೆಂಬರ್ ಮಾಸದ ದಿನಗಳನ್ನು ನಾನು ನೆನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಕಲಿತೆನೇ ಪ್ರೀತಿಸುವುದನ್ನ? ವ್ಯರ್ಥ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳುವುದು ಅದನ್ನು. ಅವಳ ಹೊಗಳಿಕೆಯೇ ಅವುಗಳಿಗೆ ಚೆನ್ನ.

 ನಗು  (ಮೂಲ ಹಿಂದಿ ಕವಿತೆ: ಹರಿವಂಶರಾಯ್ ಬಚ್ಚನ್) ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರುವಾಗ ಬಾ,  ಹೀಗೆ ಜನರ ನಡುವೆ ಇದ್ದಾಗ ಬಂದು  ನನ್ನನ್ನು ನಗುಪಾಟಲು ಮಾಡದಿರು ಎಂದು ಕಂಬನಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದಾಗ  ಅದು ನೀಡಿತು ಮಾರುತ್ತರ ಜನರ ನಡುವೆ ಇದ್ದಾಗಲೂ ನೀನು  ಏಕಾಂಗಿ ಎಂದೇ ತೋರಿತು ಅದಕ್ಕೇ ಬಂದೆ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ. ಜೀವನದ ಓಟದಲ್ಲಿ ಅನುಭವ ಮಾಗಲಿಲ್ಲ,  ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು ಬಿಟ್ಟಿತು ನಟನೆ ಕಲಿಯಲಾಗದೆ ಮನಸ್ಸು  ಮಗುವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದು ಬಿಟ್ಟಿತು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೆವು  ಎಲ್ಲೆಂದರಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದೆವು  ಆದರೆ ಈಗ  ನಗಲು ಬೇಕು ಮರ್ಯಾದೆಯ ಮುಸುಕು  ಮತ್ತು ಅಳಲು ಏಕಾಂತ! ಯಾವ ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೆ ನಾನೂ ನಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ. ನನ್ನದೇ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಪುರಾವೆ. ನಡೆ, ನಾವು ಮುಗುಳ್ನಗಲು ಹುಡುಕೋಣ ಕಾರಣ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕು, ನಾನು ಹುಡುಕುವೆ ನಿನ್ನ.