ಪೀಳಿಗೆಗಳು

2017 ಹೊಸವರ್ಷ ಕಾಲಿಡುವ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ 

ನನಗೆ ನೆನಪಿದೆ ಇನ್ನೂ.

ಅಂದು ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲೂ 
ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿತ್ತು ಬಾನಿನ ಕಣ್ಣು.

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮರದ ಸ್ಪೂನ್ ಹಿಡಿದು
ನಾನು ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ .

ನಡುಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಮ್ಮ 
ಸೇಬು, ಕ್ರ್ಯಾಕರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಗಿಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತ
ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಹಿಂದಿನ ನಿಶಬ್ದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ 
ತಳ್ಳುಗಾಡಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ 
ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದ.

ಇಬ್ಬರೂ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದರು 
ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು.
ಒಬ್ಬರಿಗೆ ತೊಂಬತ್ತು 
ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಂದು ತುಂಬಿತ್ತು.

ನಾನು ಇವಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿ.

ಅಷ್ಟೇ ಇನ್ನೇನೂ ಇಲ್ಲ.
ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣ.

ಮೂಲ: ನಯೋಮಿ ಶಿಹಾಬ್ ನೈ
ಅನುವಾದ: ಸಿ ಪಿ ರವಿಕುಮಾರ್


At the end of an unseasonably warm day

New Year’s Eve 2017

I stood in my kitchen holding

one wooden spoon.


My mom was watching TV

in the living room

eating apples, crackers, and cheese.

My grandson slept in a stroller

in a quiet back room.

I was related to both people,

ages ninety and one.

They were peaceful.

And that was it.

The most beautiful moment

of my life.

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳು

ಈ ಬ್ಲಾಗ್‌ನ ಜನಪ್ರಿಯ ಪೋಸ್ಟ್‌ಗಳು

ಕರ್ನಾಟಕ ನಾಡಗೀತೆ - ಒಂದು ಸರಳ ಅರ್ಥವಿವರಣೆ

"ಬಾರಿಸು ಕನ್ನಡ ಡಿಂಡಿಮವ" - ಒಂದು ಮರು ಓದು

ಕತ್ತಲೆ ಬೆಳಕು - ಶ್ರೀರಂಗರ ನಾಟಕ